Овидий
| Публий Овидий Назон | |
|---|---|
| Файл:Statuia lui Ovidiu.jpg Констанца хотодо хүшөө | |
| Ажал үйлэ: | шүлэгшэ |
| Түрэһэн үдэр: | МЭҮ 43 оной мартын 20[1][2][…] |
| Түрэһэн газар: | Сульмо |
| Эрхэтэнэй харьяалал: |
|
| Наһа бараһан үдэр: | 17 оной[3][4] |
| Наһа бараһан газар: | Томис |
Публий Овидий Назон (латаар Publius Ovidius Naso, МЭҮ 43 — МЭ 18 он тухай), Эртын Римэй ирагуу найрагша. Индивидуалис, гол таладаа эротик ирагуу найрагаа хүгжөөгээд, Овидий өөрынгөө эртын «Дуранай эрдэм» (латаар Ars amatoria) ба «Дуранда эсэргүү арга» (латаар Remedia amoris) гэһэн шүлэгүүдтэ дуран харилсаа тухай һургаалые үгэжэ, Римэй ажамидаралай сценкэ хэрэглэнэ. Эллинис «эрдэмтэй» шүлэг мэтэ ехэ бүтээлдэ дабалга «Метаморфоз» (латаар Metamorphoses) шүлэгэй бүтээлгэдэ тэмдэглэгдэнэ. Энэ шүлэг үльгэр маягаар бэшэгдэжэ, 250 оршом хүнүүдэй амитан, ургамал, одон, шулуун болохо тухай туужа домогтой байна. Амидаралай һүүлшын үедэ «Гашуудалтай элегинүүд» (латаар Tristia) ба «Понтһоо эльгээһэн бэшэг» (латаар Ex Ponto) бэшэбэ. МЭ 8 ондо Августын Томисто (мүнөөгэй Румыниин Констанца боомто) сүлэгдэһэн, тэндэшье наһа бараа. Сүлэлгэдэ Овидий лата ирагуу найрагай шэнэ жанр — дуратай холбоогүй субъектив элеги бүтэбэ. Александр Пушкин Овидийе ехээр сэгнэһэн, «В стране, где Юлией венчанный», «Овидийдэ», «Цыганууд» гэһэн шүлэгүүдтэ һонирхол элид болобо.
На эту статью не ссылаются другие статьи Рувики. |
.svg){kind=link}
- ↑ OVIDIO Nasone, Publio
- ↑ autori vari OVIDIO Nasone, Publio // Enciclopedia Treccani (итал.) — Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1929.
- ↑ Любкер Ф. Ovidius (ород хэлэн) // Реальный словарь классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиевский, М. С. Куторга, Ф. Гельбке, П. В. Никитин, В. А. Канский, пер. А. Д. Вейсман, Ф. Гельбке, Л. А. Георгиевский, А. И. Давиденков, В. А. Канский, П. В. Никитин, И. А. Смирнов, Э. А. Верт, О. Ю. Клеменчич, Н. В. Рубинский — СПб.: Общество классической филологии и педагогики, 1885. — С. 964—967.
- ↑ Модестов В. Овидий (ород хэлэн) // Энциклопедический словарь — СПб.: Брокгауз — Ефрон, 1897. — Т. XXIа. — С. 661—664.